Edukacja

Osoby chcące wyjechać do Szwecji do pracy z rodziną lub po prostu zainteresowane mogą zadać pytanie "co z edukacją?" Wszyscy wiemy jak to jest w Polsce, ale jak to wygląda w Szwecji?

Jak zapewnia konstytucja każdy ma prawo mieć jednakowy dostęp do szkolnictwa. Wszystkie dzieci powinny korzystać z tego prawa, niezależnie do miejsca zamieszkania czy warunków ekonomicznych. Zatem edukacja jest bezpłatna.

Podobnie jak u nas siedmiolatki idą po raz pierwszy do szkoły. Rok szkolny zaczyna się pod koniec sierpnia, a kończy z końcem czerwca. Szkołę podstawową tzw. Grundskola poprzedza nieobowiązkowe przedszkole, czy też zerówka nazywane förskoleklass.
Podstawówka jest dziewięcioklasowa podzielona jednak na dwa etapy. Pierwszy obejmuje dzieci od siódmego do trzynastego roku życia, drugi(högstadiet) od trzynastego do szesnastego.

Uczniowie szkół podstawowych nie są oceniani, zmienia się to dopiero w klasie ósmej. Nie ma tam systemu liczbowego jak u nas, nie spotkamy się z jedynką,czy dwóją. Ocena jest na zaliczenie oznaczane literą G, VG to zaliczenie z wyróżnieniem, MVG jest to najwyższy stopień jaki można osiągnąć. Kto nie zaliczy danego materiału otrzymuje IG, czyli brak zaliczenia.

Na koniec 9. klasy uczniowie piszą test sprawdzający znajomość języka i literatury szwedzkiej, języka angielskiego, matematyki oraz drugiego języka obcego. Na podstawie ocen ze świadectwa ukończenia szkoły podstawowej można ubiegać się o przyjęcie do szkoły średniej zwanej gymnasieskola/gymnasiet, gdzie naukę kontynuuje większość absolwentów podstawówek.

Gimnazja są trzyletnie, kształcą w profilach humanistycznych (samhällskunskap) oraz przyrodniczych (naturvetenskap), poza profilami przygotowującymi do nauki na uczelniach wyższych można również wybrać profil zawodowy. Licealiści, a raczej szwedzcy gimnazjaliści, matury nie piszą. Przyjmowani są na studia na podstawie ocen otrzymanych w trzeciej klasie.

Na studia nie ma egzaminów wstępnych, jest jedynie konkurs świadectw. Każda uczelnia wyższa prowadzi zajęcia w formie kursów, które każdy student może w większym, lub mniejszym stopniu dobrać do własnych zainteresowań. Brak indeksów, brak biurokracji. Student ma jedyny kontakt z sekretariatem podczas rekrutacji. Wiele spraw załatwianych jest za pomocą Internetu, a jedyne koszty jakie ponosi student to koszt materiałów przynoszonych przez wykładowcę, oraz opłata za egzaminy państwowe. Od lat 70. istnieje system punktowego oceniania. Jeden punkt to jeden tydzień nauki plus praca własna studenta.

Roczny kurs obejmuje 40 punktów. Istnieje sześć egzaminów akademickich nadających poszczególne dyplomy. Po dwóch latach studiowania można uzyskać "dyplom" (högskoleexamen) za 80 punktów, następny jest Bachelor (kandidatexamen) za co najmniej 120 punktów, kolejny jest tytuł magistra(magisterexamen), po czteroletnich studiach za 160 punktów, ostatnim jest master (masterexamen) punktów 200. Dodatkowo można starać się o tytuł doktora po trzech latach studiów doktoranckich.